در دریای بی انتهای سایبر

مدتی پیش که در امارات متحده عربی ، در دبی و شهرهای اطراف آن به گشت و گذار مشغول بودم بارها این سوال به ذهنم خطور کرد که واقعاً چه چیز اینجا تبلیغ میشود؟ برای من که برخی از گوشه های طبیعت بکر و زیبای ایران را دیده بودم مشاهده مردم کنار پیست اسکی مصنوعی دبی و اعمال و رفتارشان حیرت انگیز بود. یک مسیر کوتاه چند صد متری در زیر یک سقف بلند و هوایی که بوی محبوس بودن و ماندگی از آن استشمام میشد. با این حال این مجموعه آنچنان برای عربهای حاشیه خلیج فارس با آن لباس های زمستانی که بر روی دشداشه های بلندشان پوشیده بودند و ایرانی هایی که فقط برای دیدن شگفتی به دبی پا گذاشته بودند جذاب و دل انگیز بود که هزینه بالای استفاده از آن را تنها برای اینکه مدتی کوتاه را غرق در رویای برف و سرمای شوند به جان خریده بودند.

پیست اسکی مصنوعی دبی

اما خیلی نزدیک به ما طبیعت شگفت آور ایران رویاهایی را برایمان برآورده کرده است که نعوذبالله اگر تصمیم گیرنده بودم عدم استفاده از این بهشت های زمینی را دلیلی بر سلب استحقاق رفتن به بهشت می دانستم (بحث هزینه را در ذهن نپرورانید که بزودی ثابت میکنم اغلب بهانه ای بیش نیست)

پیست اسکی توچال وهتل توچال در مرکز تصویر

طبق عادت و به عنوان یک راهکار اغلب پیش از اتخاذ تصمیمی در خصوص کارهایی که اطلاعات کمی درباره آن دارم ابتدا با جستجو درموتورهای جستجوی اینترنتی یا سایتهای مرتبطی که در بوک مارک شخصی ام دارم سعی میکنم اطلاعات لازم را بدست آورم. اگر هم از این راه میسر نشد از کسانی که تجربه مشابه داشته اند اطلاعات لازم را کسب میکنم. البته گاهی اوقات هم که هیچ راهی برای کسب اطلاعات وتجارب دیگران نیست. متاسفانه هربار که برای اطلاعات لازم و بروز از مجموعه تله کابین توچال اقدام کردم حداقل در سایتهای فارسی زبان اطلاعات مکفی و مفیدی نیافتم و تنها به نوشته ها کوتاه و ناقصی که به همت برخی از علاقمندان به طبیعت و کوهستان تهیه شده بود برخوردم. سایت اصلی مجموعه تله کابین توچال هم که اگرچه اطلاعات مفیدی را در اختیار می گذارد اما به مانند بسیاری از پایگاه های سازمانی ایران بوی مردگی و نخوت از همه جای آن به مشام میرسد و بسیاری از صفحات آن سالهاست که بروز نشده است و مجموعه اطلاعات آن چندان جذابیتی ایجاد نمی کند. به هر حال پیرو این هدف که سعی میکنم برخی از کاستی هایی که در وبلاگستان فارسی وجود دارد و رفع آن در توان من و وبلاگ کوچک من است را جبران کنم ، مطلب جامعی از این مجموعه دیدنی ، بالاخص هتل توچال و طبیعت زیبای اطراف آن بنویسم تا اگر کسی روزی در این خصوص اصطلاحاً گوگل کرد حداقل مطلب مفیدی را بیابد.

مطابق معمول اگر به مقدمه اعتقاد ندارید از اینجا شروع به خواندن کنید

هتل توچال کجاست؟

دیدن مجموعه ای نسبتاً کامل و صرفاً تفریحی و با امکانات کافی برای آسایش بیشتر کوهنوردان و علاقمندان به کوهستان در آن ارتفاع و سرما و با آن راه ناهموار در عصری که چندان به این موضوعات اهمیت نمیدهند این ذهنیت را بوجود می آورد که کل مجموعه به مانند مسیر تله کابین توچال در سالهای بین 1354-1357 ساخته شده باشد و مطابق معمول بسیاری از بناهای تفریحی ورزشی بزرگ ایران ساخته دوران شاهنشاهی باشد. اما خوشبختانه این مجموعه در سال 1380 افتتاح شده است و حداقل تکمیل و توسعه آن در همین سالهای اخیر رخ داده است.

هتل توچال در شب

هتل توچال در ارتفاع ۳۵۴۵ متری از سطح دریا و مشرف به منطقه‌ای به نام چمن مخمل قرار دارد که از اوایل سال ۱۳۵۶، به صورت ساختمانی دو طبقه و نیمه کاره رها شده بود. در اواسط سال ۱۳۸۰، بازسازی‌ و در تاریخ ۸۰/۱۲/۱۶ افتتاح شد و اینک برای اقامت در هتل باید به ایستگاه هفتم تله‌کابین توچال رفت‌. هتل به سبک جدید ساخته شده است و زیر بنایی به مساحت ۲۴۳۰ مترمربع و ۳۰ اتاق دارد. هتل توچال از موقعیت خاص منطقة توچال و مناظر چشم‌نواز آن بهره‌مند است‌. این منطقه از نظر جغرافیایی، حدود هشت ماه از سال، پوشیده از برف و برای اسکی مناسب است‌ .(به نقل از کتاب اول)

هتل توچال را در نقشه های گوگل در این موقعیت ببینید ( 35°53’16″N 51°24’4″E)

اطلاعاتی هم که از افراد مطلع کسب کردم این موضوع را تایید کرد. اغلب تجهیزات و مصالح مورد نیاز برای ساخت و تکمیل آن نیز بوسیله چرخبال (هلیکوپتر) به آنجا منتقل شده است. کل مجموعه در شمال تهران و بالای بزرگراه چمران واقع شده است.

هتل در محوطه پهناور و نسبتاً همواری در نزدیکی قله توچال تاسیس شده است که در زمستان پوشیده از برف و دارای هوایی سرد همراه با باد و بارش برف های مکرر است و در تابستان سرسبز و خنک و هوایی دل انگیز است. در اوایل تابستان هم دریاچه ای فصلی در نزدیکی هتل بدلیل آب شدن برف منطقه تشکیل میشود. بیشتر از خود هتل که دارای ساختمان واتاق های قابل قبول و امکانات خوبی نظیر رستوران شیک و غذاهای با کیفیت مناسب، دسترسی به شبکه موبایل همراه اول، لابی زیبا و امکانات رفاهی بهداشتی قابل قبول در اتاق ها است ،طبیعت زیبا و متفاوت اطراف و سکوت کوهستان بخصوص بعد از تعطیلی پیست و صبح زود و طلوع و غروب زیبای آفتاب(اگر هوا صاف باشد) جذابیت دارد. گو اینکه اگر هتلی نیز وجود نداشت یک شب اقامت سخت در آن منطقه ارزش داشت.

دیدنی های دیگر توچال چیست؟

طبیعت چندگونه و اقلیم بسیار متفاوت منطقه توچال بدیع ترین و جالبترین جاذبه این مکان تفریحی است. در اینروزها در حالی که آفتاب گرم مسیر راهپیمایی ابتدای مجموعه توچال تا نزدیکی های ایستگاه 3 تله کابین توچال باعث میشود تا به هنگام راهپیمایی از حداقل پوشش مجاز استفاده کنید به تدریج که از ایستگاه 3 به سمت ایستگاه 5 دور میشوید هربار که ایستادید کمی سردتان خواهد شد و نهایتاً نزدیکی های ایستگاه 7 زمستان و زمین پوشیده از برف را تجربه میکنید.

مسیر پیاده روی:
از ابتدای درب پارکینگ مجوعه تله کابین توچال تا ایستگاه 1 که در بین راه رستوران بام تهران، باشگاه پینت بال و یک آبشار کوچک و دیدنی هم دیده خواهد شد. مسیر پیاده روی شیب نسبتاً ملایم و مناظر چشم نوازی دارد و مسیر ایده آلی برای یک پیاده روی سنگین محسوب میشود.

مسیر پیاده روی تاسوعای 86

مجموعه های تفریحی ایستگاه یک:

باشگاه بانجی جامپینگ، چند رستوران و بوفه برای جبران کالری های که سوخته اند و سوزاندن پول هایی که در جیب مانده اند

آبشار کوچک مسیر پیاده روی زمستان 86

مسیر کوهپیمایی ایستگاه یک تا دو:

یک مسیر نسبتاً طولانی و زیبا که البته در زمستان دیدنی تر و هیجان انگیزتر است. بین راه ابتدا به بوفه رستورانی برای صبحانه خوری البته از نوع پولی اش خواهید رسید و در ادامه نیز نزدیک تر به ایستگاه 2 سرویس های بهداشتی و مکانی برای نشستن، صبحانه خودن و البته دل و قلوه رد و بدل کردن را تجربه خواهید کرد.

تهران از فراز مسیر کوهپیمایی و البته آلودگی اسفناک تهران

مسیر کوهپیمایی ایستگاه دو تا پنج:

آن اوایل که هنوز آشنایی زیادی با مسیر کوهمپیمایی توچال نداشتم بین ایستگاه 1 تا 2 پشت سر یک زوج جوان راه میرفتیم که کمی هم سختی راه عرصه را بر آنها تنگ کرده بود و سوسک و مرغ همسایه را نیز بدین دلیل غاز و بره می دیدند. ناخودآگاه شنیدیم که گفتند مسیر ایستگاه 2 تا 5 راحت تر و شیبش کمتر است واینقدر هم که الان سخت است سخت نیست چشم دشمنتان هم روز بد نبیند مای کم تجربه هم به اعتبار تجربه نداشته این دو زوج نه چندان جوان بنا را براین گذاشتیم که دفعه بعد این مسیر را نیز تجربه کنیم آنهم در چله زمستان و روزهای پربرف و سرمای تهران 8: آخ که چه بر ما گذشت و چه درودها و دعاهایی نثار آن زوج اصلاً میانسال کردیم . این مسیر هیجان انگیزتر و سخت تر است و بدلیل ارتفاع بیشترش سردتر نیز هست.

به طور کلی اگر از مسیر اصلی به کوهنوردی بپردازید شیب کمتر ولی مسیر طولانی تری را تجربه می کنید که جند ساعتی به طول خواهد انجامید و اگر حرفه ای تر باشید و یال را برای بالا رفتن انتخاب کنید مسیر کوتاهتر ولی سخت تری را تجربه میکنید .

مسیر کوهپیمایی کوهنوردی ایستگاه پنج تا هفت:

این مسیر هم بدلیل ارتفاع بیشتر و هم بدلیل پستی بلندیهای بیشتری که دارد هم سخت تر و هم طولانی تر از دو مسیر قبل است و حتماً بایستی پیش از انتخاب این مسیر تجربه و آمادگی بدنی لازم را کسب کرده باشید. یک پیست اسکی که در زمستان قابل استفاده است نیز در ایستگاه 5 دایر است

مجموعه پیست اسکی ایستگاه هفت:

هرچند پیست اسکی ایستگاه هفت و مسیرهای اسکی آن شیب کمی دارند و از این حیث و همچنین وسعت به پیست اسکی دیزین نمی رسند اما مدت زمان طولانی حدود 7 الی 8 ماه آماده استفاده می باشد. دو مسیر تله سی یژ اصلی و یک مسیر تله اسکی کوچک در این ایستگاه سه مسیر اسکی را ایجاد کرده است.

ایستگاه هفت صبح زود یک روز بهاری

تفریح در توچال و اقتصاد خانواده:

هر چند مشهور است که اسکی و توچال و دیزین برای پولدارتر هاست اما اینطور هم نیست. هر کس با هر توان اقتصادی که داشته باشد میتواند از این مجموعه کم نظیر بهره ببرد. استفاده از طبیعت زیبا و کوهپیمایی که به سلامت روح و جسم می انجامد ارتباط زیادی با پول و اقتصاد ندارد. بوفه های کوچک و بزرگ و خوراکی های رنگارنگی که نه سالمند و نه مقوی هیج ارتباطی با طبیعت ندارند و همان بهتر که پولی برای خرید آنها صرف نداشته باشیم تله کابین هم شاید برای یک یا دوبار جذاب باشد اما بیشتر به قفس تنگی میماند که از سقف خانه ای آویزان است. پس میماند کوه ، عضلات ران و کمی همت و تجهیزات مختصری برای روزهای برفی که اگر به منیریه تهران بروید میفهمید که انواع معمولی آنها از بسیار ی از چیزهایی که به ما آویزان است ارزان تر است.

اما به هر جهت استفاده از امکانات رفاهی مجموعه تله کابین توچال چندان هم گران نیست (ایکاش کسانی که در این خصوص تصمیم گیرنده اند نخوانند). قیمت استفاده از خطوط تله کابین با توجه به مسیر رفت و برگشت و همچنین روزهای تعطیل و غیر تعطیل را از اینجا ببینید.البته این قیمت ها کمی قدیمی شده است و از زمان ظهور پدیده ای به نام احمدی نژاد تا کنون اندکی این قیمت ها دستخوش تغییر شده اند. به طور مثال همین الان که این مطلب را نوشتم (یک ساعت بعد هم تضمین نمی شود ) قیمت تک مسیر ایام تعطیل ایستگاه پنج 35000 ریال و قیمت رفت وبرگشت ایستگاه یک به پنج در ایام غیر تعطیل 40000 ریال است.

قیمت استفاده هتل توچال:

به حق علی اگر همه وب را هم بگردید کامنتی هم که قیمت رسمی اتاق های هتل توچال را اعلام کرده باشد نخواهید یافت. سایت هتل توچال هم که در یک اقدام مذبوحانه قیمت هتل را از روبروی جدول اتاق ها حذف کرده است فکر میکنم اینجا اولین جایی است که حداقل یک قیمت بروز از این این هتل در آن درج خواهد شد.

قیمت استفاده از امکانات* هتل توچال به ازای هر شب اقامت

اتاق یکنفره 480000 ریال————— اتاق دونفره 640000 ریال

اتاق سه نفره 880000 ریال ——-اتاق چهار نفره 88 الی 135 هزارتومان

* رفت و برگشت با تله کابین،استفاده از پارکینگ خودرو، پیست اسکی،میز بیلیارد(چنگی به دل نمی زند) صبحانه، آب جوش و آب معدنی رایگان است. اگر به کسی نگویید استفاده از مایکروفر کارمندان هم برای خوردن غذای سالم و مختصری که به همراه دارید نیز امکان پذیر است

اگر می خواهید بگویید چقدر گران است من هم قبول میکنم اما بپذیرید که یک شب اقامت در آن ارتفاع و آب و هوای متقاوت آنهم بدون اینکه متحمل یک سفر طولانی و هزینه ایاب و ذهاب با هواپیما شوید واقعاً ارزشش را دارد. کل سفر شما از مرکز تهران تا ارتفاع 3500 خرده ای متری هتل توچال کمتر از یک ساعت نیم زمان می برد و اگر با اتوبوس شرکت واحد سفر کنید کمتر از 100 تومان هزینه دارد . رفت و آمد با تله کابین هم که رایگان است. پس برای استفاده از این طبیعت استثنایی بهانه نیاورید. موبایلتان را یکماه خاموش کنید هزینه اتاق هم تامین میشود.

و آب را در تاسوعا به نام امام حسین (ع) بر مردم می بندند

هرجای دیگری که سفر کنید احتمالاً هزینه شما بیشتر از این خواهد بود . هزینه یک شب اقامت در هتل آواری دبی و حتی هتل قصر مشهد حدود 900 هزار ریال برای یک اتاق دونفره و هزینه یک شب افامت در قلعه گوگد گلپایگان (که بیشتر شبیه مسافرخانه است) 800 هزار ریال برای یک اتاق دو نقره است هزینه های ایاب و ذهاب هم به کنار.

چه موقع و چگونه در هتل توچال اتاق رزرو کنیم؟

به نظر من یا بایستی در سرمای سخت زمستان به کوهستان رفت و یا در گرمای طاقت فرسای تابستان. در زمستان خوف برف و سرما و هیجان کوهپیمایی در کوران را تجربه میکنید و در تابستان نیز لذت گذراندن یک شب خنک در روزهایی که تهران از گرما میسوزد را تجربه خواهید کرد.

اوایل تابستان چمن مخمل،جایی که هتل توچال درآن ساخته شده است بسیار سرسبز و زیباست و دریاچه زیبای فصلی نزدیک هتل نیز چشم اندازی عجیب در جایی که تا چند ماه پیش پوشیده از برف بوده است ایجاد خواهد کرد. این موقع از سال زمان مناسبی است برای چیدن قارچ و لذت بردن از هوای بهاری در بالای کوهستان .

بهار نیز به هر بهانه ای برای گشت و گذار در تهران خلوت زمان مناسبی است بخصوص اینکه برف و سرما را در هوای صاف و تمیز بهار تجربه میکنید.

نمایی از لابی هتل توچال

برای رزرو اتاق در هتل توچال پیش از همه توجه داشته باشید که اتاق های هتل توچال بسیار با هم متفاوتند. هرگز اتاق های بدون دید را رزرو نکنید که بسیار دلگیرند. بهترین اتاق های هتل توچال اتاق های 102،103،104،105 هستند اتاق های 201 و 211 هم اتاق های چهارنفره ایده آلی هستند که منظره به سمت پیست دارند.

اتاق های چهارنفره 201 و 211 همان اتاق هایی است که پنجره شان در طبقه دوم دیده میشود

برای رزرو اتاق باید با خانم وطنی مسوول رزرویشن هتل با شماره تلفن 22404001 تماس بگیرید مابقی راهنمایی های لازم را خانم وطنی دلسوزانه در اختیار شما قرار میدهد اما توجه داشته باشید که در خصوص وضعیت هتل و اتاق ها نمیتواند اطلاعات خوبی به شما بدهد چون رزرویشن هتل در در ساختمان اداری ایستگاه یک واقع است و تا آنجا که من اطلاع دارم خان وطنی چندسالی است که پا به هتل نگذاشته است

مهمات

- در مسیر کوهپیمایی در زمستان اگرچه به هنگام صعود سرما چندان احساس نمیشود اما همراه داشتن لباس گرم مناسب و سبک الزامی است.

- مسیرهای کوهپیمایی در زمستان اغلب پوشیده از برف است برای همین حتماً کفش مناسب یا یخ شکن کفش تهیه فرمایید.

- همراه داشتن یک غذای سالم و مقوی بسیار پسندیده تر از خرید آن است. اما به هرحال رستوران ایستگاه پنج هم غذای نسبتاً با کیفیت و نه چندان گرانی ارائه میکند.

- اگر دو به دو صعود میکنید بسیار خوشبخت خواهید بود چون بسیار بیشتر خوش میگذرد.( به به به به )

- طبق قوانین بسیار دقیق مملکت ما 8: همراه داشتن مدارک معتبر شناسایی تک تک میهمانان برای رزرو هتل الزامی و حتی حیاتی است زن و مرد هم ندارد.

- دقت کنید بدلیل اینکه مسوولین نگران نوامیس شما هستند امکان رزرو یک اتاق 4 نفره حتی برای دو برادر و همسرانشان وجود ندارد پس میبایست هر کدام یک اتاق دو نفره رزرو کنند. به عبارت ساده تر تمامی اعضای اتاق میبایست محرم باشند اما حالا شما اتاق بگیرید کی به کیه شوخیه ها،جدی نگیرید اتفاقاً خیلی هم هرکی به هرکیست)

- و اما عینک آفتابی، همراه داشتن یک عینک آفتابی استاندارد و مناسب برف بسیار نه تنها الزامی بلکه برای حفظ سلامت چشمان شما در ایستگاه 7 حیاتی است.

و اما یک تذکر بسیار مهم

هرگز در مسیرهای نامطمئن گام نگذارید تخصوص در این فصل که لایه های برف سست و زیر آنها پوک شده است. بخصوص اینکه در ایستگاه هفت حفره های 2-3 متری پوشیده از برفی وجود دارد که نه نشانه ای دارند نه کسی خود را ملزم میداند شما را از وجود آنها آگاه کند.

کسی را میشناسم که همراه همسرش همانطور که در خیایبان ولیعصر قدم میزند در ایستگاه هفت قدم میزد و به اطراف و اکناف میرفت – آنهم در بعد ازظهری که همه جا خلوت است فریاد هم به کسی نمی رسد- که ناگهان زیر پایشان خالی شد و تا کمر در برف فرو رفتند چه کشیدند تا از برف درآمدند و چه تلاشها کردند و دوباره در برف فرو رفتند و نهایتاً کسی که تصادفاً از پنجره آنها را دید به کمکشان شتافت و آنها را که مثل پلنگ در برف گیر کرده بودند نجات داد. خدا خیلی بهمان رحم کرد .