لجن مالی ِ مفاهیم
هدف واقعی اینکارو نمی دونم ولی آیا تابه حال هیچ به رابطه اسامی سریال های چندسال اخیرصدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با سناریوی مربوطه دقت فرموده اید:
پدرسالار: داستان مردی است که دیگر کلاهش پشم ندارد
شوکت: زندگی مردی را نشان می دهد که غیر از رذالت چیزی ندارد
او یک فرشته بود: داستان زندگی شیطان است در لباس انسان
رستگاران: داستان زندگی و کلاهبرداری انسان هایی است که دنیا و آخرت خود را به فنا میدهند
دلنوازان: ملقمه ای از رسوایی ، رفتارهای کریه، دروغ، یکی به دوهای زننده، دزدی ، کلاهبرداری،خیانت و سرانجام به فنا رفتن بی گنهاهان و گناه کاران و دلسوخته و خراشیده مخاطبان 
نمی دانم شاید در شرایطی که دستور است هر زشتی را زیبا جلوه دهند و هر ناکامی و دروغی را کامیابی و صداقت ، لازم هم باشد که مردم بیاموزند در پذیرش هر مفهموم نیکی و هر معنی دلپذیری شک کنند، به بدگمانی بیفتند و در نهایت در فهم خوب از بد دربمانند.
سلام
کاملا با شما موافق هستم.جالب ایجاست در همین طرز نمایش هم گاهی یا بهتر بگم بیشتر مواقع خود مسولین دلسوز و پرتلاش!نیز دچار شک میشن که آیا کار درستی کرده اند یانه که اکثرا پاسخ نه است وبه یکباره سرنوشت سریال را عوض می کنند:
۱٫شوکت:ایرانی ایدز نمی گیرد پس بهزاد توهم دارد.
۲٫دلنوازان:بدلیل دعوای بین فلاحت پور و مقدم به یکباره جهان کشته میشود.
۳٫شمس العاره:همین بس که سریال ۶۰ قسمتی در ۴۵ قسمت تمام می شود.
بخششید زیاد شد. اینجاکه من هستم خیلی سخت تریبون گیر می یاد.